Z życia Nory... #1

Poprzednia część (...)Przed wschodem słońca wracała do domu z bukietem czarnych róż które moczyła swoją krwią i spalała. Robiła tak raz w miesiącu, ale  nie tym razem. Wsadziła je do wazonu i zaczęła na nie płakać... 

Dlaczego tak zrobiła? Odpowiedź jest prosta była to rocznica śmierci jej rodziców...Zawsze w każdą rocznicę ich śmierci uważa że jej zachowanie tego dnia jest dziwne, ale wcale nie jest ponieważ jej rodzice nie mają grobu na który mogła by położyć wianek z dzikich róż, lub zapalić świecę.Codzienne życie ją przytłaczało... Sama, gdzieś na końcu świata... Bez rodziny, bez przyjaciół. Czuła coś dziwnego zawsze gdy nocą przelatywała nad Ponyville i widziała zakochanych trzymających się za rękę... 

    Minęło trochę czasu od rocznicy. W sercu Nory nadal była pustka, a jednocześnie było one w pełni wypełnione miłością do rodziców. Życie powoli traciło sens. Po tylu latach samotności chciała kogoś poznać, ale się bała...Bała się tego że inne kucyki będą ją uważały za złą  nie godną przyjaźni z nimi...Ta myśl nie dawała jej spokoju...  

  Następnej nocy gdy leciała nad lasek Everfree zobaczyła pewną postać. Była to wysoka i szczupła klacz podobna do niej.Przełamała się-postanowiła do niej podlecieć. Właśnie miała lądować gdy oślepiły ją pierwsze promienie światła wschodzącego słońca. Szybko zaczęła lecieć do swojej jaskini, nawet nie wiedząc że klacz ją zauważyła..

.Przepraszam że tak długo nic nie pisałam  ale nie miałam do tego głowy! Głównie to zrobiłam to bo Swaggie by mnie zabiła :D Ale napisałam wiec mam nadzieje że się podobało!

                                                                                                                        Nora♥ 

Z życia nory... #0

Hej!^^

Robię na blogu nową ''serię''. Będą to kucykowe opowieści . Będą one polegały na serii opowiadań o pegazie o imieniu Nora.
Zapraszam do czytania...

Nora jest pegazem innym niż te z Ponyville... Dzięki swemu księżycowemu amuletowi ma wielką moc. Amulet ten ma od urodzenia, dostała go od swojej mamy. Jest dość tajemniczą osobą. Mieszka gdzieś daleko w górach za lasem Everfree.
Pewnej nocy gdy miała 8 lat jej rodzice zgineli w trzęsieniu ziemi. Życie nauczyło ją jak przetrwać. Zawsze sama radziła sobie sama we wszystkim. Nigdy nie czuła strachu, bo po co odczuwać strach i przed czym? Przed mordercami? Najwyżej zginiemy, przecież  wszystkich to czeka...

Zachód  słońca zbliżał się. Nora weszła do górskiej jaskini nazywnej prez nią ''Domem''. Przyniosła nóż i nacieła sobie nim skóre. Krwią na zewnętrznej części jaskini dorysowała kolejną kreskę, licząc dni swojeg życia...
Schowała się do jaskini, przebrała się w długą, czarną suknie i po zachodzie słońca jak co noc wyszła na spacer.
W skupieniu nasuchiwała śpiewu sów i jęków przelatujących nietoperzy. Zawsze spacerowała po lesie Everfree.
Przed wschodem słońca wracała do domu z bukietem czarnych róż które moczyła swoją krwią i spalała. Robiła tak raz w miesiącu, ale  nie tym razem. Wsadziła je do wazonu i zaczęła na nie płakać...